19 Haziran 2012 Salı

Huzursuz rüyalarda yalnız yürüdüm



Revan


Sensiz her şeyimiz olsa da hiçiz.

Islak bir bulut görürüz, gökyüzüne sığınmış.

Ahir zaman acizleriyiz, tutuktur hülyalarımız.

Acemisiyiz bu sevdanın, ondandır gözyaşlarımız.

Hasret dedik, öpüp başımıza koyduk sensizliği.

Bir dua olup düştün dudaklarımızdan sağanak sağanak.

Derdimiz büyüktür lakin biz usulca ağlarız.

Gözü açık sanırız kendimizi.

Gidiyoruz gözü açık.

Kanmaz sanırdık her şeye.

Kanıyoruz bak! 

Gün çoktan döndü buralarda