Ali ile Ayşe, babalarının yeni karısı onları istemediği için dedeleri Hasan’ın yanınına gitmek zorunda kalmıştır. Ayşe sürekli kendilerini istemeyen babasını özlese de, dokuz yaşındaki Ali’nin kalbi ona karşı öfke doludur. Komşular iki kardeşi besleme olarak vermek istemektedir. Küçük yaşına rağmen oldukça olgun bir çocuktur Ali. Tüm bu şartlar altında kızkardeşi için hem ağabey, hem anne hem baba olmaya çalışır. Bir yandan da bilge bir insan gibi davranmaktadır. Öyle ki Ayşe, ağabeyini hiçbir şeyden korkmayan biri olarak görmeye başlamıştır...
Köyü, köy yaşantısını ve iki kardeşin ilişkisini oldukça yalın bir dille anlatan filmin yönetmenliğini, daha çok çektiği reklam filmlerinden tanıdığımız Atalay Taşdiken yapmış. Senaryo yine Taşdiken’e ait.
Filmde başlıca karakterleri Elif Bülbül (Ayşe), Mehmet Bülbül (Ahmet), Mete Dönmezer (Hasan Dede) ve Musa Uzunyılmaz (Kazım) canlandırıyor. Görüntü yönetmenliğini Ali Özel’in yaptığı filmin müzikleri Erkan Oğur’a ait. Yönetmen Taşdilen, “Güneş Bile Zor Ayrılır Bu Şehirden” isimli belgeseli ile 1. Köyceğiz Ulusal Film Festivalinde Jüri Özel Ödülü almıştı.
http://mommofilmi.com/
Babasız büyüyen biri olarak bu filmi içim acıya acıya izledim. Ağlamak hafif kalıyordu filmin bize verdiği duygunun etkisi. Filmi sonra bir kez de yönetmeniyle bir vakıfta-seminerde izleyince yine kendimi tutamamış onca kalabalığın içinde saklayamamıştım kendimi. Filmi izledikte sonra yönetmenle söyleşi yapılınca en etkilendiğim sahnenin detayını öğrenince anlamalıydım dediim, orada İNSAN vardı. Film çok iyiydi ama en etkilendiğim yerlerden biri Ayşe'nin saçının kesildiği ve kulağına küpenin takıldığı sahne...Çocuk olmadan bir anda olgunlaşan-olgunlaştırılan kız çocuğu...
YanıtlaSil