23 Eylül 2012 Pazar

Güz-elleme...




Güz; ‘El’di.
Sıla oldu eylülle.
Düzeldi.
Yalan yok;
Güzeldi…


1 yorum:

  1. "Yitiğin Peşinde" saklı bir bahçe benim için.Kimselerin haberi yokken, evimin duvarından süzülüp geçtiğim saklı bir bahçe. Dilediğim zaman, bunaldığım zaman, kaçmak, uzaklaşmak istediğim zaman, özlediğim zaman girip dolaştığım, huzur bulduğum, mutlu olduğum bahçe...
    Büyüklü küçüklü ağaçların gölgelediği, loş bir bahçe burası.Bazen güneş, bazen ay ışığı süzülüyor yapraklarının arasından.
    Daha önce de defalarca geçtiğim yollarından her seferinde tekrar geçiyorum...
    Bir ağaca yaslanıp oturuyor, ondaki masalları, hikayeleri dinliyorum. Kendimi buluyorum pek çoğunda...
    Dinlerken hikayeleri, kimi zaman bir tebessüm beliriyor yüzümde, kimi zaman hüzün... Bazen bahçe sahibinin anılarına kulak misafiri oluyorum. Kahkahalar attığım oluyor onları dinlerken. Seviyorum onları...
    Zaman zaman mektuplar bırakıyorum ağaç kovuklarına. Kimi zaman içimi döktüğüm, kimi zaman orada bulduğum neşeye ortak olduğum mekuplar...
    Yeni ağaçlar dikilsin istiyorum bahçeye, yaslanıp yeni hikayeler dinleyebileceğim, kovuklarına yeni mektuplar bırakabileceğim ağaçlar...
    Zira,
    Seviyorum onları...

    YanıtlaSil