Balad

Baktığında aynaya,

gördüğün sadece sen isen,

yalnızsın…

Avucun en çok,

diğer avucunu tanıyorsa,

yalnızsın…

Taradığın saçlar,

Kendi omuzlarına düşüyorsa,

yalnızsın…

Yazdığın mektupların,

adresi yoksa üstünde,

yalnızsın…

Gördüğün rüyaları,

dinleyenin yoksa,

yalnızsın…

Döndüğünde evine,

çalamıyorsan kendi kapını,

yalnızsın…

Yağmur,

sadece senin için yağıyorsa,

yalnızsın…

Tek kişilikse şemsiyen,

anladın,

sen,

yalnızsın…

Bir anlamı olmalı

Kasım

Elbet diner bu yağmur.

Ve erir bu kar elbet bir gün.

Halimiz n’olur?

Uygun adın

Gidiyorsun.

İç çekişlerim var ziyadesiyle.

Biraz bakış bırakaydın hiç değilse…

Kar'ib !

Pht: Bünyamin Eren

Uzun yoldan gelirdi kar.

Nazlı bir gelin kadar.

Sıcak yaz öğlenlerinde hayalini kurardım,

beyaz tülbentlerin.

Yağdıkça kar;

çatlaklarını örterdi ruhlar.

Titrerdi;

morarmış dudaklarımla beraber,

üşürdü gözlerim.

Annemin avuçlarında yüreğim.

Hohladıkça o, anne kokardı ellerim!

Kış bakışı

Pht: Remus Tiplea

Düşündüm de;

galiba en çok kar benziyor sana.

Çok bekleniyor mesela.

Gece ve kar

Pht: Antonio Bassi

Gece özler,

çok özlerse gelir kar.

Mahcup, gizlice...

Yaralarını gösterir gece.

Ve kar sürer serin merhemini,

iyice.

Özler gece,

gelir kar,

sessizce…

Yar sinemi yar!

Kar yağınca;

anlamıştık.

Kar yağınca;

ayılmıştık.

Kar yağınca;

ayrılmıştık.

Meğer,

ne çok şeyi içine atmış bulutlar?

İz

Pht: Nicoleta Gabor

Kar yağacak, dediler.

Açtım üzerini hayallerimin.

Beyaz bir serinlik insin istedim.

İnsin, esrik bir pamuk gibi vecd içinde

ve tane tane.

Değer değmez tenine hayallerimin;

Erisin…

Bir kar tanesi için,

vuslat daha nasıl olsun ki!

Kıyıda

Pht: Marco Polticchia

Bu kadar yağmur, bu kadar ıslak.

Sulu sepken hasretler,

 göz pınarına ramak.

Yoksa biz, 

hayallere yanık mıydık?

Uyanık mıydık?