Dalgakıran

“Sıradan anları hatıralardan ayıran bir şey yoktur. Ne zaman ki, o anların açtığı yaralar sızlar, hatıra değeri kazanırlar.” 3. Dünya Savaşı yaşandıktan sonra Paris’teyiz. Dünyanın büyük bir bölümü gibi, burası da neredeyse harabe bir şehirdir artık. İnsanlar, yer altında; kanalizasyonlarda zorluk içinde yaşamakta ve mevcut duruma çözüm aramaktadır. Derken bir umut ışığı belirir; zamanda ileri/geri gidip savaşın yaşanmasını engellemek mümkün gibi görünmektedir. İleri yollayıp gelişen teknolojiyle beraber yardım alınması, geriye gidilip de savaşı engellemenin fırsatı için bir boşluk aranmaktadır. Anıları bu işe müsait bir gönüllü bulunur ve yollanır. 

Gerçekten de, 3. Dünya Savaşı öncesinde dünya harika bir yer gibi görünmektedir. Ancak bir pürüz ortaya çıkar, insanlığın kaderini değiştirecek olan adam, kendini kaderinin akışına bırakır; aşık olur ve savaşı engelleyemez. Ben hikayeyi zaman çizelgesinde bir noktadan itibaren düz anlatıyorum, film öyle değil. 

 

12 Maymun - Twelve Monkeys filmine de kaynaklık eden La jetée, (Dalgakıran) sadece sıra dışı konusuyla değil, biçimselliğiyle de çok farklı. 1962 yapımı Chris Marker'ın (Aslında kendisi usta bir fotoğrafçıdır) kısa film çalışması, siyah beyaz, hareketsiz sahnelerden, yani fotoğraflardan oluşuyor. Aslında bunun sebebi teknik zorunluluk ya da tercih değil, insan anılarından alınan anlık karelerin uç uca eklenme amacı. 28 dakikalık bu sıra dışı çalışmada bir süre sonra filmin donuk karelerden oluştuğu hissini unutuyor insan ve anlatılanın akışına kapılıyor.

Bir tür foto-roman diyebileceğimiz La jetée, kısa film dalında Prix Jean Vigo ödülüne layık görülmüştü. Ayrıca 'tüm zamanların en iyi yolculuk filmi' olarak da adlandırılır. Sıra dışı bir post-apokaliptik başyapıtı izleyeceksiniz. Son bir not; filmi izlerken yapım yılını aklınızdan çıkarmayınız!

Film hakkında bilgi şurada.

Tema müziği